Trzyniec - zarys dziejów
Trzyniec powstał
prawdopodobnie jeszcze w czasach krzyżackich, brakuje jednak
dokumentów na ten temat. Znaleziska urn na pobliskich polach
wskazują na bardzo dawne zamieszkanie obszaru obecnego Trzyńca.
W dniu 22 listopada 1631 r. starosta człuchowski, Melchior
Weiher, przekazał Michałowi Bitnerowi (Büttner) i Andrzejowi
Dumro (Darau) ziemie w „Stenfort”. Wieś miała zostać na
nowo założona. Dumro i Bitner mieli być sołtysami (ich
potomkowie także), a na przydzielonych wsi 30 włókach osadzić
winni 11 rolników i jednego karczmarza. Rolnicy i karczmarz
otrzymać mieli po 2 włóki ziemi, sołtysi po 3 (zob. cały dokument). Król zatwierdził powyższy przywilej w
1632 r.
W 1653 r. donoszono, że w nowo wybudowanej wsi zwanej Steinfort,
znajduje się 9 rolników („Villa noviter exstruckta dicta
Steinfort, in qua coloni 9” ), którzy należą do koczalskiego
kościoła.
W 1672 r. zawarto z mieszkańcami Trzyńca kontrakt na 10 lat (zob.
cały dokument).
W 1676 r. mieszkało w Trzyńcu 2 sołtysów i 8 rolników.
Imiona i nazwiska rolników: Michal Mysnik, Woyk Lice, Michal
Meyer, Paul Meyer, Stefan Rudnik, Marcin Meyer, Samuel Trojan i
Michal Jafke.
W 1752 r. Paul Rudnick zakupił wiejską karczmę, która
wcześniej należała do karczmarza Bryskiego. (Bryski utracił
prawo do tej karczmy.) Wraz z zakupioną karczmą Paul Rudnick
otrzymał także 15 morgów ziemi, która od dawna do tego szynku
należała.
W 1761 r. otrzymał pracowity Jakob Meyer od starosty
człuchowskiego, Michała Kazimierza Radziwiłła, opuszczoną
zagrodę chłopską, która należała niegdyś do Myschnicka.
Meyerowi przydzielono także 15 morgów ziemi opodal jeziora
Cęgi Duże („Sichtser Heide bei dem Gr. Bebersee”) . Jokob
Meyer miał obowiązek uiszczać rocznie 37 guldenów.
W 1772 r. żyło w Trzyńcu 14 rodzin rolniczych oraz 8 innych.
Wieś posiadała 30 włók ziemi.
W 1828 r. rząd regencji kwidzyńskiej zawarł z Adamem Rudnickem
(ówczesnym karczmarzem) układ, polegający na tym, iż jeśli
Rudnik zrezygnuje z produkcji trunków, nie będzie musiał
uiszczać rocznie 15 talarów; poza tym Rudnickowi zatwierdzone
zostało prawo własności do ziemi należącej do karczmy.
W 1864 r. Trzyniec posiadał 87 budynków, z tego 38 prywatnych
domów mieszkalnych. W tym też roku zamieszkiwały Trzyniec 332
osoby (249 ewangelików i 83 katolików) .
W 1871 r. znajdowało się w gminie wiejskiej Trzyniec 37 domów
mieszkalnych, które zamieszkiwało 338 osób (175 mężczyzn i
163 kobiety). 195 mieszkańców pochodziło z zamego Trzyńca.
Ewangelików naliczono wówczas 235, katolików zaś 103.
W 1922 r. istniał w Trzyńcu majątek (należący do obszaru
gminy), którego właścicielem był Sturmhöfel. Majątek ten
posiadał 207 ha, z czego największą część stanowiły pola
uprawne i ogrody (146 ha). W majątku hodowano 5 koni, 23 szt.
bydła rogatego (z tego 10 krów) i 20 świń . Przed końcem XIX
wieku istniał w Trzyńcu także pewien majątek, którego
właścicielem było „Neue Westpreussische Landschaft”.
Majątek ów posiadał podobną wielkość jak ten z 1922 r.
Ostatnim włodarzem Trzyńca przed 1945 r. był Johannes
Wollschläger.
Po 1945 r. wieś Steinforth otrzymała nazwę Trzyniec .
Mieszkańcy Trzyńca zostali przymusowo wysiedleni.
Obszar dawnej gminy Trzyniec stanowi obecnie część wielkiej
gminy Koczała. Liczba mieszkańców w sołectwie Trzyniec w 1994
roku wynosiła 244; w samym Trzyńcu 43.
Początki szkolnictwa w Trzyńcu omawia artykuł: "Szkoła ewangelicka w Trzyńcu".
Materiały źródłowe:
Warto przeczytać:
Warto obejrzeć:
Copyright © 2001-2007 Jacek Bublewicz